KaNlı Mektup

09-01-2008 05:37 PM

KaNlı Mektup

Sana ölüm kokan bir ülkeden yazıyorum.Sana bol bol savaş kokusu gönderiyorum her mısrada.Güzel birkaç satır yazayım diye pencereden bakıyorum:
Korku dolu gözlerle etrafına bakınan bir yığın insan.Ölümü arıyorlar ya da ölümün ne zaman gelip kendilerini bulacağını hesaplıyorlar.Güneş doğmuyor bu ülkede hep gece...Yıldızlarda yok gökyüzünde...Kim bilir Ay şimdi nerede?Hangi gecede?...
Bir zaman sonra cesetlerle dost olmayı öğreniyorsun kan kokuyor her yer,kan kokusuna alışıyorsun.Yığılmış cesetlerin oluşturduğu kan gölcüklerine basıp geçen vahşileri görüyorsun.Yabancı değilsin kapını kırıp içeride kim var kim yok tarayan askerlere.Acının sınırını yazmaya yetmiyor elimdeki kalemlerde...
Geçen mektubunda yazmışsın aşk acısı çekiyormuşsun,yüreğin kanıyormuş.Olsun dostum,geçer...Bende acılar çekiyorum.Belki seninkinin yanında pek bir önemi yok ama;Geçen gece gözlerimin önünde üç buçuk yaşındaki kardeşimi taradılar.Şu satırları yazarken gözlerimden değil yüreğimden kan damlıyor.küçüktü o daha...Çok küçük...Herşeye rağmen gülen gözleri vardı.Kan içindeki kafası parçalanmış parmağı,ölürken bile gülen gözleri vardı.gülerek öldü.Ama o küçüktü.Namluyu başına dayadı:haykırdım,feryat ettim,yalvardım...Dinlemedi.Üç kurşun bıraktı kardeşimin minicik bedenine...Taşıyamadı üç kurşunun yüreğinde yarattığı acıyı."O çocuk hayvan herif!" dedim en son kalan gücümle.O daha çocuk.Anlamadı...Bizi kimseler anlayamadı.Anlayamazda....
Şarjör seslerini duymuyoruz,ardı ardına sıralanan silah seslerine aldırmıyoruz.Biz koskoca patlama seslerini göğüslüyoruz.Evlerden,camilerden,okullardan çıkan cesetleri izliyoruz bir film gibi.Dün bir bebek çıktı patlama enkazının altından,taş yığını değildi dostum onu kanlar içinde koyan, ağzının içine boşaltılmış birkaç kurşun.Oyuncak boş mermi kovanları çocukların elinde.Kan sıçramış düşlerimizin üzerine...Burada genç kızlık hayalleri denen birşey yok mesela,hayallerimiz bir adinin namlusunun ucunda.Namusudur bir genç kızın en değerli çeyizi.Bir anlık şevk uğruna önce hayatlar parçalanır daha sonra çeyize nakış diye kurşunlar bırakılır.Geriye ne hayal ne de hayal kuracak dünya kalır.Dedim ya herşey bir gün geçer dostum.Acılar yavaş yavaş kıyıya vurur.Kırmızı denince kan değil gül gelir gözlerimizin önüne ve belki bir gün bende senin gibi aşk acısı çekerim.Ölümüm aşktan olsun dilerim.
Bak!...Yine vahşet esiyor buram buram vatan topraklarında.Kurak,çatlamış tarlalar gibi barışa susamış bu ülke.Sana kocaman beyaz güvercin yolluyorum dostum.Ağzında bir zeytin dalı...Burada gökyüzü yok ya güvercini benim yerime oradaki kocaman gökyüzüne uçurursun.Dileğimdir;"Birer zeytin dalı,bembeyaz bir tüy o koskoca adamalrın savaş kokan kalemlerine konsun..."